مهمترین علل ریزش موی غیرقابل برگشت

بازگشت به نوشته‌ها

مهمترین علل ریزش موی غیرقابل برگشت

بیماریهای التهابی مثل لیکن پلان، لوپوس، انواع کچلی و عفونت پیاز مو از علل ریزش دائمی مو هستند. درمان این نوع، متوقف کردن هر چه سریعتر بیماری اصلی است. بعد از سالها و خاموش شدن بیماری، امکان پیوند مو وجود دارد. در محل جوشگاه و جای جراحیها و محل رادیوتراپی ریزش موی مجدد امکان ندارد و باید کاشت انجام داد.در کم کاری تیرویید نیز ریزش مو برگشت پذیر نیست و باید خیلی سریع درمانها را شروع کرد.

مهمترین علل ریزش موی برگشت پذیراز بین مهمترین علل ریزش موی برگشتپذیر باید به این موارد اشاره کرد:

تغییر در سیستم داخلی بدن : گاهی بروز تغییراتی در سیستم داخلی بدن باعث ریزش موی تلوژنی میشود. در نتیجه تعداد موی بیشتری وارد فاز استراحت خواهدشد. از این عوامل میتوان به رژیمهای سخت تغذی های، کم کاری تیرویید، کم خونی، بیماریهای تب دار شدید، اعمال جراحی وسیع یا زایمان اشاره کرد. در این موارد باید علل زمینه ای را اصلاح کرد.
اختلالهای هورمونی : علت برخی ریزش موها، هورمونی- ژنتیکی است. آقایانی که دچار طاسی نوع مردانه میشوند و خانمهای مبتلا به ریزش موی نوع مردانه، دچار ایننوع ریزش موهستند. در حال حاضر در آقایان درمان استاندارد ریزش موی هورمونی- ژنتیکی ماینوکسیدیل 5 درصد و قرص فیناستراید است.
به تازگی قرص جدیدی به نام دوتاستراید جایگزین فیناستراید شده که طولانی اثرتر است. در عین حال میتوانید از ترکیبهای گیاهی حاوی رزماری هم برای متوقف کردن ریزش مو استفاده کنید. البته این درمانها کمکی است و به تنهایی اثر کمی دارند. در خانمها درمان کمی متفاوت است و باید در کنار آن مشکل هورمونی را برطرف کرد. مصرف ماینوکسیدیل 2 یا 5 درصد و قرص جلوگیری از بارداری یا استیمو لایکتون کمک میکند موها رویش خوبی داشته باشد.
تا زمانی که دارو مصرف کنید، ریزش موی هورمونی- ژنتیکی قطع میشود اما به محض قطع دارو، ریزش ادامه می یابد. در این نوع از ریزش مو، درمان دارویی تا حد امکان ادامه دارد و در نهایت فرد به پیوند مو نیاز خواهدداشت. در کسانی که ریزش مو شدید بوده و کف سر مشخص است، درمان دارویی دیگر جواب نمیدهد.
بیماریهای التهابی : در برخی از انواع بیماریهای التهابی که سیستم ایمنی موها را از بین می برد و شایعترین آن ریزش موی سکه ای است، ریزش مو برگشت پذیر است. 50-40 درصد مبتلایان به این بیماری خود به خود درمان میشوند اما در درصدی از بیماران متناسب با شدت بیماری به درمان نیاز است. در موارد خفیف تزریق داخل ضایعه و در برخی مواد تجویز کورتون و سایر داروهای موضعی توصیه میشود.
کمبودهای تغذیه ای : در کودکان مسائل ایمنی یا تغذیه ای میتواند عامل ریزش باشد و باید به وسیله متخصص معاینه شوند. کمبود برخی ویتامینها و مواد معدنی مثل ویتامینهای گروه B یا روی و زینک و آهن میتواند عامل ریزش موی کودکان باشد.

اشتراک گذاری این پست

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بازگشت به نوشته‌ها