درباره ویتیلیگو بیشتر بدانیم

بازگشت به نوشته‌ها
ویتیلیگو

درباره ویتیلیگو بیشتر بدانیم

ویتیلیگوويتيليگو يك بيماري اكتسابي و ايديوپاتيك است كه به صورت ماكول و پاچهاي دپيگمانته با حدود مشخص تظاهر مي كند. محلهاي شايع درگير صورت،‌ دست، پا و مفاصل هستند. اگر چه هر محل حتي مخاط هم مي تواند درگير شود. در نژادهای مختلف شیوع یکسانی دارد اما در نژادهای تیره پوست نمود بیشتری پیدا می کند و از نظر روانی تاثیرات نامطلوبی دارد. شیوع این بیماری در جمعیت جهان 2-1% گزارش شده است. در کشور ما نیز با توجه به تیپ پوستی از شیوع بالایی برخوردار است. با توجه به شيوع نسبتا بالاي آن در جامعه (1%) تلاشهاي زيادي در زمينه توضيح پاتوژنز اين بيماري انجام شده است. به نظر مي رسد كه علت ويتيليگو چند فاكتوري باشد و شایعترین تئوری های مطرح شده اتوايميون،‌ خود تخريبي، عصبي و ژنتيك هستند.
ويتيليگو تاثير واضحي بر زيبايي فرد مي گذارد و مي تواند با ايجاد افسردگي، كاهش اعتماد به نفس، اختلال در شغل يابي و حتي طرد اجتماعي، استرس شديدي بر فرد بگذارد. درمان علت ويتيليگو در دسترس نيست و درمانهاي معمول امروزي مستقيما بر جلوگيري از پيشرفت بيماري و ايجاد رپيگمانتاسيون استوار است. تاكنون تلاشهاي زيادي براي دستيابي به يك روش بي خطر و با دوام طولاني انجام گرفته است. شایعترین درمانهای طبی مورداستفاده استروئيد هاي موضعي، مهار کننده های کلسینورین و فوتوتراپی می باشد كه اين درمانهاي طبی با موفقيت محدود همراه بوده است. ضایعاتی که بر روی صورت و گردن هستند بهترین پاسخ را به درمان طبی می دهند. پاسخ درمانی ضایعات تنه و پروگزیمال اندامها نیز نسبتا خوب است ولی ضایعاتی بر روی بخشهای آکرال اندامها، نواحی بدون مو مثل مچ دست و پا و ناحیه ژنیتال مردان می باشد پاسخ درمانی ضعیف است.
درمانهای جراحی به عنوان روش های مکمل درمانهای طبی جهت جایگزینی ملانوسیت در این ضایعات مقاوم به درمان بکار می روند و در درمان ضایعات مقاوم به درمان در ویتیلیگوی سگمنتال یک طرفه و ویتیلیگوی دو طرفه stable به کار می روند. از اين جمله این درمانهای جراحی، استفاده از روش جراحي (پيوند سوسپانسيون سلولي ملانوسيت كراتينوسيت) به عنوان يك تكينيك جديد مورد توجه پژوهشگران و پزشكان درماتولوژيست دنيا قرار گرفته است. پيوند ملانوسيت شامل عمل دو مرحله ای است كه در آن ملانوسيتهاي اتولوگ از نواحي غير درگير بدن به dermoepidermal Junction از نواحي درگير بدن پيوند زده مي شود. در چنين شرايطي و با اين روش ملانوسيت پيوند شده دوباره تكثير مي شود و توليد ملانين مي كند كه باعث repigmentation در ناحيه تحت درمان مي گردد. گرچه جراحي خط اول درمان در بيماري ويتيليگو نيست ولی اين روش در موارد ويتيليگوي stable كه در درمان دارويي با شكست مواجه شده و يا مناطق شناخته شده اي كه با پاسخ ضعيف همراهند از جمله لبها، ژنيتال، پلك و اندام تحتاني، انديكاسيون دارد.

بیماران مراجعه کننده جهت سلول درمانی ویتیلیگو باید شرایط زیر را دارا باشند:
1 – نداشتن هیچ روش درمانی از 6 ماه قبل
2 – سن 60 – 15 سال
3 – عدم حاملگی و شیردهی
4 – سابقه درمان دارویی حداقل به مدت 3 ماه
6 – بیماران ویتلیگویی فعال نداشته باشند و حداقل یک سال از متوقف شدن بیماری آنان گذشته باشد.
7 – عدم وجود عفونت در محل دریافت‌کننده پیوند
8 – عدم وجود سابقه کلویید
9 – عدم وجود بیماری‌های ایدز، هپاتیت C,B
10 – عدم وجود بیماری‌های سیستمیک مزمن کنترل نشده
11- بیماران باید توقعات واقعی از درمان داشته باشند.
12- بیمارانی که پاسخ کافی به درمانی دارویی نداده‌اند.
13- درگیری کمتر از 30٪ سطح بدن

اشتراک گذاری این پست

بازگشت به نوشته‌ها